Berichten uit de pers en andere websites

Moderator: FORUMBEHEERDER

#111098 door Gibi345
05 okt 2015, 11:00
Sedert de jaren 90, de speciale periode, toen de Cubaanse economie in een diep dal terecht kwam na de ineenstorting van de Sovjet Unie, vindt er noodgedwongen een argrarische revolutie in de Cubaanse landbouw plaats. In Cuba vielen in deze periode de olie-importen weg en aangezien landbouwbestrijdingsmiddelen allemaal gebaseerd zijn op olie en de landbouwwerktuigen, olie of oliederivaten (diesel, benzine) als brandstof gebruikten, raakte de traditionele landbouw in een diepe crisis met uitstraling op de voedselverziening en zekerheid, veel Cubanen raakten ondervoed en leden honger in deze periode.

In diverse Cubaanse steden paste men de stadslandbouw een vorm van permacultuur toe om zelfvoorzienend te worden, dit vindt ook vandaag de dag plaats in het Oosten van Cuba waarover Patricia Grogg voor IPS een reportage maakte. Ze beschrijft dat Cubaanse boeren permacultuur toepassen, een vorm van ecologische landbouw met gebruik van agro-ecologische technieken en met verstandig gebruik van natuurlijke hulpbronnen. De cursussen voor deze vorm van permacultuur zijn een initiatief van het Christelijke Centrum voor Diensten en Training Bartolomé G. Lavastida (CCSC-Lavastida).

Voor nadere informatie over de microprojecten in het Oosten van Cuba, die de honger uitroeien, zorgen voor een gevarieerd dieet, de natuur doen behouden en respecteren en bijdragen aan de opbouw van duurzame, lokale sociale gemeenschappen, ga naar het hier bijgesloten IPS artikel van Patricia Grogg:
http://www.ipsnews.be/artikel/terug-naa ... e-landbouw

Recentelijk is er een artikel verschenen van Althealthworks waar concreet meer verteld wordt over wat permalcultuur nu precies is en dit en wordt de permacultuurbeweging in Cuba besproken, in het zelfde artikel is een link te vinden naar een documentaire over de permacultuurbeweging in Cuba met als titel "Power of Community; How Cuba survived Peak Oil".
http://althealthworks.com/7815/5-lesson ... etyyelena/
#111100 door Gibi345
06 okt 2015, 07:53
Pieter,

hartelijk dank voor het compliment. Dit is een onderwerp dat de gemiddelde Cubaan dagelijks raakt of waarmee hij of zij geconfronteerd wordt en bijdraagt aan zijn of haar inventiviteit om te kunnen overleven.

Nogmaals dank, Gibi
#111104 door Robert
08 okt 2015, 10:50
Begin 90er jaren kwamen de stadstuinen, volgens mij.
Erg duurzaam waren ze zeker niet, zo constateerde ik.
Als er nu meer educatie zou zijn gericht op duurzaam verbouwen is dat erg mooi.
Echt duurzaam verbouwen van niet inheemse producten met een klimaat als op Cuba valt voor de meeste groenten niet mee.
#111105 door Gibi345
08 okt 2015, 15:10
Het is zeker geen gemakkelijke weg zoveel maken de artikelen wel duidelijk, er is veel specieke knowhow nodig en die moet geïmporteerd worden, hierbij kunnen Europese instellingen waaronder de Nederlandse een rol spelen. Er is voor deze kleine ondernemers naast specieke knowhow ook financiële ondersteuning nodig, we zien nu meer en meer de vorming van landbouwcoöperaties naar Vietnamees model, zowel de Cubaanse landbouw als de economie zijn duidelijk in transitie.

Het hier bijgesloten artikel maakt duidelijk dat Cuba sedert 2013 wereldleider op het gebied van permacultuur is:
http://permaculturenews.org/2013/09/09/ ... arts-i-ii/

Laten we hopen dat de transitie in Cubaanse landbouw en economie niet de kant op gaat zoals bij ons, waar door de fastfoodketens in grote hoeveelheden, het zeer dik- en ziekmakende fastfood wordt aangeboden.
#111106 door Pieterklu
08 okt 2015, 16:15
Eigenlijk is het verwonderlijk dat Cuba doorgaat op de weg van permacultuur, terwijl er een forse onevenwichtigheid is tussen de productie en de voedselbehoefte van de bevolking. Er meot veel geimporteerd worden tegen dure valuta. Juist met gangbare landbouw kun je meer productie realiseren. Kennelijk zijn de ideologische gedachten leidend in de wijze waarop Cuba wenst te produceren. Of zijn er andere factoren die hier een rol spelen?
#111107 door Robert
08 okt 2015, 21:41
Gibi het zou mooi zijn als dat echt zo zou zijn maar ik neem de stukjes uit jouw links met een flinke korrel zout.

Minder grond uitgeven aan vriendjes helpt meer voor een betere voedselproductie op Cuba. Dan wel de grond die rond 2007 is uitgegeven en niet goed gebruikt word, door die vriendjes, meteen terug claimen en opnieuw uitgeven aan boeren die wel goed produceren(al dan niet duurzaam).
#111109 door Gibi345
09 okt 2015, 08:14
Pieter,

Men werd en wordt geleid door pragmatisme dat voortkomt uit de economische crisis, eerst die van naar de val van de Sovjet Unie en nu door de wereldwijde crisis van naar 2007. Er zijn in de Speciale Periode eigenlijk 2 Cubas ontstaan. Het Cuba van de toeristen en de voornamelijk blanke Cubaanse bevolking en het Cuba van de gewone, vaak arme gekleurde Cubanen.

Je kunt dit zien in een stad als Havana, Toeristisch Havana is prachtig opgekapt werken met de CUC en zit vol Engelstalige Cubanen, daarnaast heb je een wijk als Belén, door vele rumberos bezongen, en daar ziet het er heel anders uit. In toeristisch Havana wordt het geld verdient waarmee de importen o.a. voedsel (voor de toeristen) wordt verdiend. In het armere gedeelte geldt de peso, zijn de gebouwen niet opgeknapt en vinden we veel voedsel-markten waar boeren met producten uit de permacultuur te vinden zijn, 12 uur per dag en 7 dagen per week.

Deze markten zijn coöperaties en de aan deze markten leverden boeren hebben boerencoöperaties opgezet. Deze boeren bevinden zich aan de rand van Havana en leveren organische groenten, fruit en vlees aan deze dagelijkse markten. Dit is relatief goedkoop omdat het niet verder verwerkt is in grote, dure fabrieken die met veel grondstoffen (waaronder olie)en toegevoegde chemische middelen werken, iets dat Cuba moet importeren. Dit leidt tot relatief lage niveaus aan obesitas, diabetes en hartziektes.

Sedert 2011 is de coöperatieve sector aanmerkelijk uitgebreid en is meer kleinbezit toegestaan in de vorm van restaurants, koffieshops en dergelijke die eveneens te vinden zijn in de wijk Belén op Calle Sol. Het armere deel van de Cubaanse bevolking is ook nog steeds afhankelijk van de voedselcoupons, het beruchte bonnenboekje.

Er is duidelijk een veranderingsproces ingezet gedreven door economische noodzakelijkheden en wensen. Ga bij een volgend bezoek aan Havana is in de diverse wijken kijken.
#111111 door Pieterklu
09 okt 2015, 10:52
Dag Gibi345,

Ik begrijp je betoog maar die geeft geen antwoord op mijn vraag. Waarom doorgaan op de weg van lastige en moeizame productiemethodes met geringe en instabiele opbrengsten, zoals permacultuur en niet kiezen (deels) voor gangbare landbouwmethodes?

Ik ken de boerenmarkten (6 dagen per week), de uitgiftepunten van de staat in de barrios en de cooperaties zoals Maximo Gomez etc. redelijk goed. En daarmee hun problematiek (no hay, lange aanvoerlijnen in combinatie met gebrekkige transportmogelijkheden).
#111112 door Gibi345
09 okt 2015, 11:30
De artikelen zijn vrij duidelijk, door de ineenstorting van de Cubaanse economie waren er geen middelen meer en moesten de meeste Cubanen wat voedselvoorziening betreft het zelf uitzoeken. Grootschalig landbouw is duur, kapitaalintensief en vraagt grote bedrijven. Dit is al geprobeerd en leverde niet het gewenste resultaat, kleine private, landbouwbedrijven waaronder coöperatieven zijn zeer productief en gemakkelijk toegankelijk voor de gemiddelde Cubaan met weinig middelen.

Als je geen grootschalige, Westerse agrobusiness wilt, beheerst door enkele multinationals en aandelenkapitaal geconcentreerd in de handen van enkele miljardairs, dus als je niet de oude situatie wil herscheppen van de jaren 40 en 50 in Cuba die sociaal explosief bleek te zijn, dan begin je kleinschalig.

Een bezoek aan de wijk Belén in Havana en de permacultuur in het Oosten van Cuba blijven zeer de moeite waard.
#111113 door Pieterklu
09 okt 2015, 16:46
Beste Gibi,

Ik ben zo vrij om met je van mening te verschillen. Los van ideologische en ecologische drijfveren moet de conclusie zijn dat grootschalige marktgerichte landbouw het meest productief is en het minst duur. In heel de wereld, dus dat geldt ook voor Cuba.

Wat we ook weten is dat grootschalige landbouw alleen mogelijk is bij een goede infrastructuur van de grond, goede machines en goed opgeleide en gemotiveerde werknemers. Daarnaast moet de afvoer van de producten (dagelijks vers) georganiseerd zijn.

Als je weet dat alleen al de stad Havana een kleine drie miljoen inwoners groot is, dan weet je dat het logistiek een enorme klus is om die te bevoorraden en dagelijks te eten te geven. Daarin slagen de Staat en de goedwillende (cuentapropista campesino boeren nauwelijks in.

Ook ik ben een voorstander van biologisch-dynamische productie maar soms moet je je drijfveren los laten. Het meest belangrijke is dat de mensen voldoende en gevarieerde voeding krijgen. Los van de (oplopende) kosten van agrarische producten, slaagt men daar onvoldoende in.

Dus hoemeer kleinschalige landbouw, hoe groter de problemen worden met (een zelfstandige) voedselvoorziening. Daarom neemt de import van agrarische producten uit Brazilië, Venezuela, Noord-Korea, China en niet te vergeten USA en Nederland (lactoses, pootaardappelen en uien) niet af maar juist toe.
#111117 door Gibi345
11 okt 2015, 12:14
Pieter,

Dit is gewoon een politieke mening over grootschalig, dure of te wel zeer kapitaalintensieve landbouw die de Westerse kijk op landbouw weerspiegelt en die voor de vele arme en kleinschalige boeren in Afrika, Azië en grote delen van Latijns Amerika helemaal niet haalbaar is en als ze wordt toegepast betekent dat de kleine boeren, hun grond, bedrijf en bron van bestaan verliezen, leidend tot grootschalige hongersnoden.

In Cuba werd dit zonder scrupules door de Cubaanse grootgrondbezitters en Amerikaanse ondernemingen op grote schaal toegepast en dit leidde tot boerenbewegingen als basis voor de diverse opstanden in diverse delen van Cuba en was een belangrijke bron voor de Cubaanse revolutie in de jaren 50. Men gaat hier niet meer naar terug zoveel is wel duidelijk gezien de recente hervormingen ook van de landbouw en de investeringskredieten van de banken voor kleine ondernemers.

Een verbetering van de infrastructuur, ook van kennis hoeft geen grootschalige, kapitalintensieve landbouw in te houden, dit laten Vietnam, diverse projecten in Afrika en ook de hervormingen van de landbouw en economie in China zien. Liever geen grootschalige projecten met grootschalige onteigening die de samenleving volledig zouden ontwrichten. In Cuba moet men sowieso veel gaan investeren in de infrastructuur van wegen, treinen, havens die hopeloos verouderd is dit kan met behulp van Braziliaanse, Venezolaanse, Chinese en Europese investeringen en aanbestedingen. Zo legt Brazilië een zeer groot havenproject aan.

De basisbehoeften aan voedsel worden in Cuba voor het armere deel met behulp van de permacultuur goed verzorgd in tegenstelling tot vele andere eilanden in de Caraïben (b.v. Haïti) en andere Latijns Amerikaanse landen met hongerende boeren, het is geen vetpot zoals voor de meeste toeristen in Cuba en het is allemaal voor verbetering vatbaar en de middelen zullen de komende jaren vanuit Europa en de VS alleen maar toenemen.

De toename van importen is bekend, een groot deel, zoals ik al heb betoogd, komt bij toeristen terecht en dat deel van de Cubaanse bevolking die met deze sector is verbonden, dure importen zijn niet de weg die Cuba dient te bewandelen, maakt ze alleen maar afhandelijk van dure, buitenlandse valuta waarbij Cuba steeds meer diensten moet exporteren (en kapitaal moet lenen) om dit te financieren met handels- en betalingsbalanstekorten tot gevolg die de Cubaanse economie ernstig zouden ondermijnen. Wat Cuba nodig heeft zijn jointventures met o.a. Europese kennisinstellingen en ontwikkelingssubsidies die zorgen voor overdracht van kennis, technologie en patenten die het mogelijk maken op termijn volledig zelfstandig en zonder grote buitenlandse schulden/leningen te kunnen opereren.
#111120 door Pieterklu
11 okt 2015, 16:51
Beste gibi345,

Zoals je al stelt, zijn de problemen immens. Er is gebrek aan alles.

Er is geen geld (dus geen investeringen), er is geen landbouwinfrastructuur, er is onvoldoende logistiek, er is gebrek aan grondstoffen (kalk, kunstmest) en zaden en een teveel aan controle en bureaucratie. Er is ook, zoals je zelf zegt, onvoldoende technologische kennis. Er is geen toekomstgerichte landbouwvisie die werkt en last but not least gebrek aan arbeiders. Er is namelijk sprake van forse urbanisatie.

Ook speelt een rol dat grootschalige plantages voor bananen, mango's en ananas in het leven zijn geroepen voor de export. Het geheikneuter op 3 hectare grond producten verbouwen is verre van efficient. Grootschalige productiebedrijven zijn een must om goedkoper en marktgericht te kunnen produceren. Vraag het maar eens aan de Cubanen zelf. Soms zijn er zelfs geen platanitas verkrijgbaar in de Staatwinkels. Soms geen kip, soms geen varkensvlees, soms geen eitjes en soms zelfs geen rijst. No hay, no hay.

Hier passen geen halve maatregelen maar de problemen vragen om structurele verbeteringen. Zeker als je weet dat van de 6 miljoen hectare grond er maar ruim 2 miljoen wordt ingezet voor de landbouw. en dan nog is er sprake van een momocultuur (geen diversiteit van gewassen). Er is dus nog een wereld te winnen in het verre Cuba. Vandaar dat landbouworganisaties belangstelling hebben getoond om deel uit te maken van de handelsmissie o.o.v. minister Ploumen in 2016.
#111123 door Gibi345
12 okt 2015, 11:04
Pieter,

Het door jouw geschetste beeld klopt slechts ten dele, voor cijfers kunnen op een Vlaamse website voor Internationale Handel terecht. Ze gelden voor het jaar 2014, er was groei (en dit kan alleen met investeringen) van 1,5% van het BBP. Cuba ontvangt 2000 tot 2500 miljoen aan buitenlandse valuta jaarlijks aan investeringen, mogelijk gemaakt door wetswijziging.

Het Cuba met 2 gezichten, toerisme of internationale sector versus binnenlandse, nationale sector wordt duidelijk in de groeicijfers, de toeristische sector groeide met 5,3% in tegenstelling tot de gemiddelde groei van het BBP met 1,5% waarmee nogmaals de belangrijke rol van deze sector benadrukt wordt.
http://www.flandersinvestmentandtrade.c ... ba/cijfers

De reeds eerder geplaatste artikelen over permacultuur in Havana en de vele steden van het Oosten van Cuba laten nu juist zien dat veel van de genoemde problemen sedert de jaren 90 juist door gebruik te maken van de permaculuur op het platteland en de steden (stadtuinen) zijn opgelost, echter de nog steeds groeiende toeristische sector vraagt om meer en meer voedsel en vooral voedselimporten. Het aanbod is beperkt echter zoals ik al aangaf wel te vinden op de diverse stadsmarkten echter de inkomensverschillen in Cuba zijn sedert de groei van het toerisme in Cuba aanmerkelijk gegroeid en dit betekent ook grote verschillen in de mogelijkheden om de dagelijkse dingen te kopen die nodig zijn, dit is een groeiend probleem en helaas ook in Cuba vaak aan etniciteit gebonden....

Het blijven herhalen dat grootschalige, kapitaalintensieve landbouw nodig is, is niet de weg die Cuba opgaat en zich kan veroorloven de inputs die hiervoor nodig zijn (kapitaal, knowhow, pesticiden/chemikaliën, machines) zijn allemaal in handen en gepatenteerd door grote internationale agribusiness ondernemingen in de VS en Europa die hun markpositie gebruiken om hoge prijzen te vragen die onherroepelijk tot grote tekorten en schulden voor Cuba zullen leiden, dat dan naar het IMF of de Wereldbank moet voor een steunprogramma, het Cubaanse overheidsbeleid vanaf de jaren 90 is eropgericht hier niet te belanden, maar financiële steun te krijgen van Venezuela, Brazilïe, Europa (o.a. Spanje) en vooral China en de nieuwe Aziatische Infrastructuur Investeringsbank, de AIIP, zal hierbij een toenemende rol vervullen, aldus Herman Portocarrero in een recent interview over Cuba. De financiële omstandigheden en positie van Cuba maken grootschalige, kapitaalintensieve landbouw onmogelijk, sociaal onwenselijk (nog meer inkomensverschillen) en gezien de kwaliteit van de landbouwproducten ecologisch onwenselijk.

De door mij geplaatste informatie van het RVO over mogelijke handelsbetrekkingen tussen Cuba en Nederland had de volgende onderwerpen, energie, gezondheidszorg, infrastructuur en agrofood waarbij de Cubaanse ambassadeur in Nederland vooral het woord "duurzaam" overal voorzette. Nadere cijfers met betrekking tot Cuba zijn bij het RVO te vinden:
http://www.rvo.nl/onderwerpen/internati ... zicht/cuba
#111124 door Pieterklu
12 okt 2015, 16:22
@Gibi345:
1. economische cijfers in Cuba worden al jaren gemanipuleerd en rooskleuriger voorgedaan;
2. het toerisme is niet de reden dat de Cubanen niet voldoende te eten hebben; er wordt gewoon onvoldoende geproduceerd, er is sprake van een inefficiënte productie/logistiek en de potentie (areaal grond) wordt onvoldoende benut;
3. het blijven geloven in de oplossing (voor het voedselprobleem en de forse import van landbouwproducten) via permacultuur, is je kop in het zand steken.
Permacultuur kan een toevoeging/ een aanvulling zijn, maar kan niet als struvctuuroplossing dienen voor de Cubaanse problematiek op dit gebied Iets wat niet werkt, moet je niet onverkort doorzetten en kopiëren.

Overigens is duurzame productie, zoals de Cubaanse ambassadeur meermalen uitsprak op de sessie, iets anders dan landbouwproductie via permacultuur. Als je stelt dat duurzame productie voor Cuba (en voor heel de wereld) een oplossing is, ben ik je man.

Saludos
#111135 door Gibi345
14 okt 2015, 10:46
We krijgen langzamerhand het beeld dat ze in Cuba niet veel goeds kunnen doen. Vele onderszoeksinstellingen in de VS en Europa manipuleren hun economische groeicijfers dit om de ernst van de crisis sedert 2007 te verhullen, er zijn hele aanpassingen van definities van werkloosheid en economische groei geweest om dit veel mooier voor te stellen dan hoe de werkelijkheid is.

a)Voor de betrouwbare Cubaanse cijfers kan men goed bij links terecht die het RVO aangeeft zoals de Duitse bron, de CIA outlook en de rapporten van de Latijns Amerika commissie van de VN (CEPAL)met landenrapporten van Cuba en gegevens over geheel Latijns Amerika;
b)Het FAO, de voedselautoriteit heeft Cuba recentelijk nog geprezen voor haar voedselprogramma, geen honger, voldoende voedsel voor schoolkinderen en ouderen, geen geringe prestaties in vergelijking tot andere ontwikkelingslanden;
c)Het is duidelijk dat Cuba succes heeft met haar permacultuurprogramma, cijfers hierover zijn verzameld door het FAO, de VN autoriteit met een ervaring van meer dan 70 jaar.

Cuba haalt als een van de weinige ontwikkelingslanden de millenniumdoelstellingen waar voedselzekerhei en gezonde voeding een belangrijke rol in spelen, om armoede, honger, een groeiende schuldenlast enzovoorts uit te bannen, is meer nodig zo laten Brazilië, China, India en Vietnam zien, Cuba zal bruikbare en toe te passen elmenten van deze landen en modellen moeten blijven toepassen.
#111138 door Pieterklu
14 okt 2015, 21:43
Ja, ik kon het toch niet laten Gibi345. Is dit jouw post?

De voedselsituatie is op Cuba al jaren een probleem. De landbouwsector functioneert slecht er is grote inflatie als het om basisproducten gaat en de gemiddelde Cubaan hunkert naar verbetering na jaren van de broekriem aanhalen en schaarste. Volgens de woordvoerster van Andaconsult Diamela Koelen-Sosa Faez,liggen hier een enorme mogelijkheden voor Nederland en de EU.

Vooral Spaanse bedrijven weten de handelsembargo te omzeilen zij spelen slim in op de stijgende vraag door toeristen uit de VS, Nederlandse bedrijven lopen hierbij duidelijk achter. Als U geïnteresseerd bent in meer informatie hierover, klik op de bijgesloten link:
http://www.boerenbusiness.nl/melkmarkt/ ... ees-uit-eu
.

Misschien leuk, als je dat wilt, dat je jezelf nog even voorstelt aan de forumleden in de bekend rubriek.
#111140 door Gibi345
15 okt 2015, 13:38
Pieter,

Een behoorlijk selectieve manier van shoppen in de vele posts met informatie die ik heb gegeven. Ik stel een diagnose die ik vervolgens naar tijd, plaats en type probleem analyseer en vervolgens op basis van veel feitenmateriaal aangeef hoe men vanaf de jaren 90 dit heeft trachten op te lossen, permalcultuur vormt hierbij een belangrijke bron van succes, het feit dat het FAO subsidies blijft geven voor de verdere ontwikkeling van de Cubaanse landbouw die nieuwe bedreigingen kent maakt duidelijk dat nog niet alle problemen zijn opgelost, de Cubaanse landbouw kampt met een vraag van Westerse toeristen naar specifieke producten en in specifieke hoeveelheden en dit is een probleem van een andere orde en dimensie. Geeft structurele problemen die ik heb proberen te benoemen (inputs, schaarste aan kapitaal, gevaar van schuldenlast en tekorten op handels- en betalingsbalans) landen als Nederland, de EU, Spanje en in toenemende mate de VS, China en Vietnam proberen hier uitkomst te bieden met importsubsidies, goedkope importen, kredieten voor de langere termijn, en agrarische samenwerking tussen diverse kennisinstellingen. Cuba doet het voor een ontwikkelingsland niet slecht en dat constateert de VN en haar organisatie het FAO ook.

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast